হে তুমি যি ওচৰলৈ আহিলা আৰু ওখ উঠিলা,

আৰু আত্মা আৰু পৰিয়ালত পৱিত্ৰ হ'লা,

তুমি অতি উচ্চ শিখৰত উঠিলা,

এটা যাত্ৰাত যি তুলনাহীন।

তোমাৰ বুকু সম্পূৰ্ণতাই খোল খাইছিল,

আৰু তুমি জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিক অৱস্থাত বৃদ্ধি পোৱা,

তুমি সত্যতে এটা আদৰ্শ হ'লা,

তুমি ইয়াছিন আৰু তাহা।

তোমাৰ বাবে, আল-বুৰাক শ্ৰদ্ধা দেখুৱাইছিল,

যেতিয়া ই তোমাক, প্ৰিয়জনক দেখিছিল,

ই তোমাৰ ওচৰলৈ মূৰ নত কৰিছিল,

তোমাৰ পোহৰত, ঈশ্বৰে তেওঁৰ মহিমা প্ৰকাশ কৰিছিল।

হে তুমি যি সাতবাৰ পঢ়া সূৰাৰ (আল-ফাতিহা) প্ৰাপ্ত হ'লা,

আৰু অৰ্থৰ দুৱাৰৰ চাবি,

তুমি আকাশৰ ওপৰত উঠিলা,

আৰু তাৰ দুৱাৰত টোকা দিলে।

তুমি নবীসকলক নামাজত নেতৃত্ব দিছিলা,

পৱিত্ৰসকলৰ পবিত্ৰ স্থানত,

তেতিয়া আকাশলৈ উৰিলা,

আত্মাই ইয়াৰ ইচ্ছা আশা কৰিছিল।

তুমি বাৰ্তাবাহকসকলক লগ পোৱা,

পথপ্ৰদৰ্শক আৰু অৰ্থৰ মানুহ,

আৰু তুমি নিজেই এটা উজ্জ্বল আভা আছিলা,

দয়া আৰু মহিমাত উঠি।

তোমাক প্ৰথমে পঞ্চাশটা নামাজ দিয়া হৈছিল,

তেতিয়া তোমাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ সহজ কৰা হৈছিল।

পাঁচটা বাধ্যতামূলক আৰু আদেশ হিচাপে থাকিল,

আৰু ইয়াৰ প্ৰাৰ্থনাৰ আহ্বান উত্তৰ দিয়া হয়।

আৰু শেষত, আশীৰ্বাদ আৰু শান্তি,

মোৰ স্বামীৰ ওপৰত - যিমান দিন পাখি গীত গায়।

সন্মানিত নবীৰ ওপৰত,

যিমান দিন প্ৰেমিকে তাত মুগ্ধ হয়।

আৰু সঙ্গী আৰু পৰিয়ালৰ ওপৰত, নেতা,

মানৱজাতিৰ বাবে ভালত নেতা,

আৰু আধ্যাত্মিক গোপনীয়তা আৰু ভক্তিৰ মানুহৰ ওপৰত,

যাৰ জীৱন তুলনাহীন।