হে প্ৰভু, মুদাৰৰ নিৰ্বাচিতজনৰ ওপৰত আপোনাৰ আশীৰ্বাদ দিয়া

আৰু নবীসকল আৰু সকলো ৰাছুলৰ ওপৰত যেতিয়া তেওঁলোকৰ কথা কোৱা হয়

আৰু হে প্ৰভু, পথপ্ৰদৰ্শক আৰু তেওঁৰ অনুসাৰীৰ ওপৰত আশীৰ্বাদ দিয়া

আৰু তেওঁৰ সঙ্গীসকলৰ ওপৰত, যিসকলে ধৰ্মৰ শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰিছিল

যিসকলে আল্লাহৰ পথত তেওঁৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল আৰু সাহসেৰে চেষ্টা কৰিছিল

যিসকলে হিজৰত কৰিছিল, তেওঁক আশ্ৰয় দিছিল আৰু সহায় কৰিছিল

যিসকলে ফৰজ আৰু সুন্নাহৰ বিষয়ে স্পষ্ট কৰিছিল, একত্ৰিত হৈছিল

আল্লাহৰ বাবে, আল্লাহক আঁকোৱালি ধৰিছিল আৰু বিজয়ী হৈছিল

সৰ্বোত্তম, সৰ্বাধিক বিস্তৃত, আৰু সৰ্বাধিক মহান আশীৰ্বাদ,

তেওঁলোকৰ সুগন্ধি সৰ্বভাৰতীয় মহাকাশত মিঠা সুবাস ছটিয়ায়

মিছৰ সুবাসেৰে সুবাসিত, আনন্দদায়ক

তেওঁলোকৰ সুবাসৰ পৰা সন্তোষ আৰু সন্তুষ্টিৰ মিঠা সুগন্ধি ছটিয়ায়

পাথৰৰ দৰে অসংখ্য, আর্দ্ৰ মাটি, বালিৰ কণিকা,

আকাশৰ তৰাবোৰ, পৃথিৱীৰ উদ্ভিদ আৰু মাটিৰ ঢিপি অনুসৰি

পৰ্বতৰ ওজনৰ মাত্ৰা অনুসৰি,

আৰু সকলো পানী আৰু সকলো বৰষুণৰ ফোঁটাবোৰ

সকলো গছৰ পাতৰ দৰে অসংখ্য,

আৰু সকলো আখৰ বা অক্ষৰ যি পঢ়া বা লিখা হ'ব

বনৰীয়া জন্তু, চৰাই, মাছ আৰু গৰুৰ দৰে অসংখ্য

পিছত জিন, পৰী আৰু মানুহ

সৰু কণা আৰু পিপঁলী, সকলো শস্যৰ দানা,

আৰু চুলিৰ লগতে পশুৰ লোম, পাখি আৰু পশুৰ লোম

আৰু সকলো যি জ্ঞানৰ মুঠ যোগফল গঠন কৰে,

আৰু যি আদিষ্ট কলম আৰু দিৱ্য আদেশৰ দ্বাৰা আনিছিল

আপোনাৰ অনুগ্ৰহৰ দৰে অসংখ্য,

যি আপুনি সৃষ্টিৰ ওপৰত দিয়া, যেতিয়াৰ পৰা তেওঁলোকৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু একত্ৰিত হৈছিল

তেওঁৰ উচ্চ মানদণ্ডৰ দৰে অসংখ্য

যাৰ দ্বাৰা নবীসকল আৰু পৰীসকল সন্মানিত হৈছিল, আৰু তেওঁলোকে গৌৰৱ কৰিছিল

সকলো মহাকাশত যি আছে, হে মোৰ সমৰ্থন,

আৰু যি অৱধি অস্তিত্বত আহিব, সুৰা পুনৰুজ্জীৱিত হোৱাৰ দিনলৈকে

প্ৰত্যেক চকুৰ পলকত যাৰ দ্বাৰা

আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ লোকসকলে চকু মাৰিছে বা চকু মাৰিছে

যি আকাশ আৰু পৃথিৱী পূৰ্ণ কৰে,

পৰ্বত, বিস্তৃত পৃথিৱী, সিংহাসন, পাদুকা আৰু তেওঁলোকে যি ধাৰণ কৰে

আল্লাহে যি বিদ্যমান বস্তু বিলুপ্ত কৰিছে,

অথবা যি অস্থিত বস্তু তেওঁ অস্তিত্বত আনিছে সীমাহীন আশীৰ্বাদ

যাৰ সংখ্যা সকলো যুগৰ মাজেৰে স্থায়ী হয়, যেনে

তেওঁলোক সীমাহীন, একো বাদ নিদিয়ে, সকলোকে আৱৰি ৰাখে

তেওঁলোকৰ কোনো চূড়ান্ত শেষ নাই আৰু কোনো উপসংহাৰ নাই, হে মহাশক্তিশালী,

আৰু কোনো সীমা নিৰ্ধাৰিত নাই, সেয়ে এইটো ভালকৈ বিবেচনা কৰক

যি সংখ্যা অতীতৰ সকলো সংখ্যাৰ গুণিতকৰ দৰে অসংখ্য,

এই গুণিতকবোৰৰ গুণিতকবোৰৰ সৈতে, হে যাৰ আদেশ আছে

আপুনি যিদৰে ভালপায়, হে মোৰ প্ৰভু, আৰু আপোনাৰ সন্তুষ্টিৰ সৈতে

আৰু যিদৰে আপুনি আমাক আশীৰ্বাদ পাঠাবলৈ আদেশ দিছে, আপুনি মহাশক্তিশালী

শান্তিৰ সৈতে, যি সংখ্যা উল্লেখ কৰা হৈছে

হে প্ৰভু, আৰু তেওঁলোকক দুগুণ কৰক যাতে অনুগ্ৰহ দূৰলৈ বিস্তৃত হয়

আপোনাৰ সৃষ্টিৰ প্ৰাণৰ ভিতৰত আপোনাৰ অধিকাৰৰ দ্বাৰা সকলো এইবোৰ অধিক গুণিতক

যদি তেওঁলোকৰ সংখ্যা কম হয় বা বেছি

হে প্ৰভু, যিজনে এইটো পঢ়ে, তেওঁক ক্ষমা কৰা,

যিজনে এইটো শুনে, তেওঁক ক্ষমা কৰা, আৰু সকলো মুছলমানক, য'ত তেওঁলোকে উপস্থিত থাকে

আমাৰ মাতৃ-পিতৃ, আমাৰ পৰিয়াল আৰু আমাৰ পৰশ্বীক

আমালোক সকলো, হে মোৰ প্ৰভু, ক্ষমাৰ প্ৰয়োজনত আছোঁ

মই বহুতো ভুল কৰ্ম কৰিছিলোঁ - ইয়াৰ কোনো শেষ নাই!

কিন্তু আপোনাৰ ক্ষমা একো নথাকিব - কোনো পাপ নাথাকে

চিন্তাই মোক সকলো যি মই আশা কৰোঁ তাৰ পৰা ব্যস্ত কৰি তুলিছে,

আৰু ই বিনম্ৰভাৱে আহিছিল আৰু হৃদয় ভাঙি আহিছিল

মই আপোনাক অনুৰোধ কৰোঁ, হে প্ৰভু, দুটা পৃথিৱীত আমাক দয়া দেখুৱাবলৈ

তেওঁৰ মানদণ্ডৰ দ্বাৰা, যাৰ হাতত পাথৰবোৰে আল্লাহৰ মহিমা ঘোষণা কৰিছিল

হে প্ৰভু, আমাৰ বাবে দুয়োটা পুৰস্কাৰ আৰু ক্ষমা বৃদ্ধি কৰা,

নিশ্চয় আপোনাৰ উদাৰতা এক সাগৰ যাৰ কোনো কূল নাই

ঋণবোৰ মিটাব যিয়ে মহৎ চৰিত্ৰক কঠিন অৱস্থাত ৰাখে,

আৰু আমাক আমাৰ সমস্যাৰ পৰা মুক্ত কৰক, হে আপুনি যি শক্তিশালী

যেতিয়া বিপদ আমাক আঘাত কৰে, আমাক সদয় হওক,

এটা সুন্দৰ সদয়ত যিয়ে সকলো বিপদ দূৰ কৰে

মুস্তাফা, নিৰ্বাচিতজন, সৃষ্টিৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ,

তেওঁৰ প্ৰশংসাত সূৰাসমূহ প্ৰকাশিত হৈছিল

আৰু তাৰ পিছত নিৰ্বাচিতজনৰ ওপৰত প্ৰাৰ্থনা কৰা হ'ব

যেতিয়ালৈকে সূৰ্য দিনত পোহৰ দিয়ে, আৰু জোনে ইয়াৰ ৰশ্মি ছটিয়ায়

আৰু আবু বকৰৰ সৈতে সন্তুষ্ট হওক, তেওঁৰ খলিফা,

যিয়ে তেওঁৰ পিছত ধৰ্মৰ বাবে উঠি দাড়িছিল

আবু হাফছ আল-ফাৰুকৰ সৈতে, তেওঁৰ সঙ্গী

উমৰ, যাৰ বাক্য তেওঁৰ সিদ্ধান্তত নিৰ্ণায়ক আছিল

আৰু উছমানৰ ওপৰত ভাল কৰা, দুটা পোহৰৰ অধিপতি, যাৰ বাবে

দুয়ো পৃথিৱীত আৰু চূড়ান্ত বিজয়ত গুণাবলী পূৰ্ণ হৈছিল

আলী, তেওঁৰ দুই পুত্ৰ আৰু তেওঁলোকৰ মাতৃৰ সৈতে,

আহলে কিসা, যিদৰে আমাৰ ওচৰত পৰম্পৰাগতভাৱে আহিছে

আৰু আমাৰ গৰাকী খদীজা আল-কুব্ৰা যিয়ে উদাৰভাৱে তেওঁৰ সম্পত্তি দিছিল

আল্লাহৰ ৰাছুলক সহায় আৰু সমৰ্থন কৰিবলৈ

আৰু সেই পবিত্ৰ মহিলাসকল, মুস্তাফাৰ পত্নীসকল,

আৰু তেওঁৰ কন্যাসকল আৰু পুত্ৰসকল, যেতিয়া তেওঁলোকৰ কথা কোৱা হয়

সাঅদ, সাঈদ ইবন আওফ আৰু তালহা

আবু উবায়দা আৰু জুবায়ৰ, সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰভু

আৰু হামজা আৰু আমাৰ গৰাকী আব্বাস, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ,

জ্ঞানী যাৰ দ্বাৰা সমস্যাবোৰ সমাধান হৈছিল

আৰু সকলো পৰিয়াল আৰু সঙ্গীসকল, আৰু সকলো অনুসাৰী,

যেতিয়ালৈকে অন্ধকাৰ ৰাতি পৰে, আৰু পুৱা পুনৰ উপস্থিত হয়

আপোনাৰ পৰা ক্ষমা আৰু সুস্বাস্থ্যৰ সৈতে তেওঁলোকক আশীৰ্বাদ দিয়া

আৰু এটা ভাল অন্ত যেতিয়া জীৱন শেষ হয়।