অ’হ্, কিমান সুখী এজন মানুহ যি আল্লাহক লাভ কৰিলে!

আৰু অস্তিত্বত তেওঁৰ বাহিৰে আন একো নেদেখিলে!

তেওঁক সন্নিকট কৰিলে আৰু তেওঁলোকক বাছি ল’লে

তেওঁলোকৰ মন মুকলি কৰিলে সকলো অপূর্ণতা পৰা

তেওঁলোকৰ অন্য কিছুলৈ কোনো আকর্ষণ নাই

তেওঁলোকে তেওঁৰ মহিমা দেখিছে কিদৰে!

তেওঁলোকৰ পৰা আৱৰণৰ পৰ্দা আঁতৰাই দিলে

তেওঁলোক তেওঁৰ প্ৰেমৰ সুবাস শুঁকলেহি!

তেওঁলোকৰ বাবে পোহৰ আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰকাশ কৰিলে

তেওঁলোকে ক’লে, "অ’ তেওঁ যি আছে! অ’ তেওঁ যি আছে!"

তেওঁ ক’লে, "মই আপোনালোকৰ প্ৰেমিক!"

কিমান দয়ালু প্ৰভু! কিমান আশ্চৰ্যজনক ঈশ্বৰ!

মই মোৰ দাসৰ মাজৰ পৰা যি মনত পৰিবৰ্তন কৰে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰোঁ

আৰু মই তেওঁলোকে কি কৰিছে তাৰ চিন্তা নকৰোঁ!

ৰাজত্ব মোৰ ৰাজত্ব! আৰু আদেশ মোৰ আদেশ!

আৰু শক্তি মোৰ শক্তি! সেয়ে তেওঁৰ আশ্ৰয়ত প্ৰৱেশ কৰক!

কোনেও প্ৰেমৰ স্বাদ নাপায়

তেওঁলোকৰ বাহিৰে যি মিলন জানে!

মই মোৰ হৃদয়ক কেতিয়াও নক’লো, "মোৰ প্ৰিয়জন কোন?"

তেওঁ ক’লে, "আল্লাহ!"

যেতিয়া মই মোৰ প্ৰভুক মনত পেলাওঁ,

মই তেওঁৰ লগত দেখা কৰিবলৈ আকুলতাৰে কঁপোঁ!

মই মোৰ সঁচা উন্মত্ততাত একাকী ঘূৰোঁ;

আৰু মোৰ সুন্দৰ প্ৰয়াস হৈছে যে মই হয়তো তেওঁক দেখিম!

সেয়ে বিশ্বক মনোযোগেৰে চাওক

আপোনাৰ প্ৰভুৰ মাটিত আৰু তেওঁৰ আকাশত!

আৰু শুনক যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰশংসা গোৱা হয়

কওক, "অ’ তেওঁ যি আছে! মই আপোনাৰ সেৱাত, আল্লাহ!"

তেতিয়া, দূতৰ ওপৰত আশীৰ্বাদ!

মুহাম্মদ, যাক আমাৰ প্ৰভুৱে বাছি ল’লে!