يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
হে অভিজাত বংশৰ আদিপুৰুষ
As
يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
يَا مَجْمَعَ كَمَالَهْ
হে অভিজাত বংশৰ আদিপুৰুষ
হে সৰ্বাঙ্গীন পূৰ্ণতাৰ মিলনস্থল
يَا جَمِيلًا فِي جَمَالِهْ
جَمَالُكَ لَا مِثَالَهْ
হে নিজৰ সুষমাৰে সুশোভিত
তোমাৰ সৌন্দৰ্য অতুলনীয়
فَائِقٌ لِلْبُدُورِ
مُقْتَبَسٌ بِنُورِهِ
পূৰ্ণচন্দ্ৰকো অতিক্ৰম কৰি যোৱা
যিয়ে তেওঁৰ জ্যোতিৰ পৰা পোহৰ ধাৰ কৰে
مُشْتَاقٌ أَنَ أَزُورَهُ
عِنْدَهُ الدَّمْعُ سَالَا
তেওঁক দৰ্শন কৰিবলৈ মই ব্যাকুল
তেওঁৰ সান্নিধ্যত চকুলো নিগৰি বৈ যায়
رُؤْيَاكَ النَّبِيَّ
سَعَادَةٌ هَنِيَّةْ
আপোনাক দেখা পোৱা, হে নবী ﷺ
ই এক পৰম আনন্দৰ সুখ
بِرِيحِهَا الْعِطْرِيَّةْ
فِي النَّوْمِ أَوْ خَيَالَا
তাৰ সুগন্ধি মলয়াৰ সৈতে
টোপনিতে হওক বা কল্পনাত
جِئْتُ لِلرِّحَابِ
وَاقِفٌ بِبَابِه
মই পবিত্ৰ প্রাঙ্গণলৈ আহিছোঁ
তেওঁৰ দুৱাৰমুখত থিয় দিছোঁ
بِمَجْمَعَ الْأَحْبَابِ
حَطَطْتُ الرِّحَالَ
প্ৰিয়জনৰ মিলনভূমিত
মই মোৰ যাত্ৰাৰ সা-সজুলি নমাই থৈছোঁ
أَسَدٌ فَوْقَ نَارَا
حَيْدَرْ الْكَرَّارَ
অগ্নিকুণ্ডৰ মাজৰ এক সিংহ
হায়দৰ, যিয়ে বাৰে বাৰে আক্ৰমণ কৰে
كَمْ بِالسَّيْفِ صَالَ
كَمْ رَعَدَ الْجِبَالَ
কিমানবাৰ তেওঁ তৰোৱালেৰে প্ৰহাৰ কৰিছিল
কিমানবাৰ তেওঁ পাহাৰক কঁপাই তুলিছিল!
أَهْلِي وَقَبُولِي
بِالزَّهْرَا الْبَتُولِ
মোৰ আশা আৰু গ্ৰহণযোগ্যতা
পবিত্ৰা আজ-জাহৰাৰ জৰিয়তে
يَا بِنْتَ الرَّسُولِ
بَلِّغِي الْآمَالَ
হে ৰাছুলৰ ﷺ দুহিত্ৰী
মোৰ আশাবোৰ পূৰ্ণ কৰা
بِزَيْنَبَ الْمُشَيرَةْ
وَنَفِيسَةَ الْكَبِيرَةْ
পথপ্ৰদৰ্শিকা জয়নবৰ জৰিয়তে
আৰু মহান নাফিছাৰ জৰিয়তে
وَعَائِشَةَ الْمُنِيرَةْ
أَنْتُمْ خَيْرُ آلَ
আৰু জ্যোতিৰ্ময়ী আয়েশাৰ জৰিয়তে
আপোনালোক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পৰিয়াল
أِنَنَا نَوَيْنَا
عِنْدَهُ أَتَيْنَا
নিশ্চয় আমি সংকল্প কৰিছোঁ
তেওঁৰ ওচৰলৈ আমি আহি পাইছোঁ
يَا جَدَّ الْحَسَنَيْنِ
إِنَّ الشَّوْقُ طَالَ
হে আল-হাছান আৰু আল-হুছেইনৰ ককাদেউতা
আমাৰ ব্যাকুলতা বহুত বাঢ়ি গৈছে
قَدَّمْنَا الْهَدِيَّةَ
لِلْعِتْرَةِ الزَّكِيَّةِ
আমি আমাৰ উপহাৰ অৰ্পণ কৰিছোঁ
পবিত্ৰ নবী-পৰিয়ালৰ প্ৰতি
صَلَاةٌ عَلَى النَّبِيِّ
هُوَ بَاهِي الْجَمَالِ
নবীৰ ﷺ ওপৰত আশীৰ্বাদ বৰ্ষিত হওক
তেওঁ অপূৰ্ব সৌন্দৰ্যৰে উজ্জ্বল