হে বিশ্বজগতৰ মহান প্ৰভুৰ ৰচুল,

আপোনাৰ সেৱকে আহ্বান কৰিছে: হে ৰচুল, ওচৰলৈ আহক।

আপোনাৰ সেৱকে মাতিছে হে ৰচুল, যাতে মোক দেখা নাযায়

মহান আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো ওচৰত নিঃকিন বা অভাৱী হিচাপে।

সুদূৰ পশ্চিমৰ এজন সেৱকে মহম্মদক আহ্বান কৰিছে,

যিয়ে ৰচুলৰ বাহিৰে আন কাকো নিজৰ আশ্ৰয় হিচাপে নেদেখে।

এজন সেৱক যিয়ে দুৱাৰমুখত আশাৰে ৰৈ আছে

এক সন্মানীয় আদৰণিৰ বাবে, যদিও তেওঁৰ অপেক্ষা বহুত দীঘলীয়া হৈছে।

আহমদৰ বাহিৰে আন সকলো মোৰ চকুত তুচ্ছ হৈ পৰিছে, কিয়নো সঁচাকৈয়ে

মই বান্দাসকলৰ পথপ্ৰদৰ্শকৰ পৰা এক মহান অনুগ্ৰহৰ আশা কৰোঁ।

হে উদাৰ চৰিত্ৰ আৰু বিশাল বদান্যতাৰ অধিকাৰী, আপুনি কি বিবেচনা কৰে

এজন কৃপাময়ৰ সেই অতিথিৰ বাবে, যিয়ে নিজৰ আবেদন অতি সুন্দৰকৈ ব্যক্ত কৰিছে।

আপোনাৰ দানশীল হাতৰ জোখেৰে তেওঁক দান কৰক,

হে সৃষ্টিজগতৰ মনোনীতজন, এনে এক উপহাৰ যাৰ কোনো সমাপ্তি নাই।

কিয়নো প্ৰতিটো জীৱিত প্ৰাণীক আপুনি অনুগ্ৰহ বৰ্ষণ কৰিছে,

আৰু মই এজন নম্ৰ প্ৰাৰ্থীৰ দৰে আপোনাৰ কৰুণা কামনা কৰোঁ।

আপোনাৰ ওপৰত আল্লাহৰ আশীৰ্বাদ আৰু শান্তি বৰ্ষিত হওক,

যি নবীৰ সঙ্গীসকল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালবৰ্গকো সামৰি লয়।