মই সেই ধূলিক ঈৰ্ষা কৰোঁ যিয়ে তেওঁৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰিছিল

মই সেই মধুৰ মৌজোলক লৈ ঈৰ্ষান্বিত যিটো তেওঁ সোৱাদ লৈছিল

সেই পক্ষীবোৰৰ প্ৰতিও, যিবোৰে তেওঁৰ শিৰৰ ওপৰত উৰিছিল

সেই মকৰাবোৰৰ প্ৰতি, যিয়ে তেওঁৰ বাবে পবিত্ৰ জাল বানিছিল

তেওঁক তেওঁৰ শত্ৰুসকলৰ পৰা সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ

মই সাগৰৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা সেই মেঘমালাক ঈৰ্ষা কৰোঁ

যিয়ে তেওঁক প্ৰখৰ উত্তাপৰ পৰা শীতল ছাঁ দিছিল

সেই সূৰ্যৰ পৰা, যাৰ পোহৰে কোনোদিন প্ৰতিযোগিতা কৰিব নোৱাৰিছিল

তেওঁৰ জ্যোতিৰ সৈতে, যাৰ মুখমণ্ডল ইমানেই উজ্জ্বল আছিল

যে ঘন ঘোৰ নিশাৰ আন্ধাৰতো সকলো স্পষ্ট হৈ পৰিছিল

মই সেই দৃষ্টিহীন বৃক্ষবোৰক ঈৰ্ষা কৰোঁ যিবোৰে চাই ৰৈছিল

তেওঁৰ অপূৰ্ব ৰূপ দেখি সম্পূৰ্ণৰূপে বিভোৰ হৈ

সূৰ্য উদয় হৈছে নে নাই সেই কথা অনুধাৱন নকৰাকৈয়ে

কিন্তু নিজকে একাত্ম অনুভৱ কৰিছিল তেওঁৰ সৈতে

যিসকলে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল আৰু উপবাস পালন কৰিছিল

কেৱল তেওঁ তেনে কৰিবলৈ আদেশ দিছিল বাবেই

সত্য, দয়া আৰু দানশীলতাৰ পবিত্ৰ বাণীৰে

সেই ঈশ্বৰৰ পৰা, যিয়ে এনে স্বচ্ছতা প্ৰদান কৰিছিল

তেওঁৰ কৰুণা সেইজনৰ মাজেৰে আহে যাক তেওঁ পঠিয়াইছে

আমাৰ অন্তৰক অধিক স্বৰ্গমুখী কৰি তুলিবলৈ

মই তেওঁৰ কাষত থকা সেই ভাগ্যৱানসকলক ঈৰ্ষা কৰোঁ

যিসকলে সত্যৰ জোৱাৰত সময়ৰ পৰিৱৰ্তন দেখিছিল

যিদৰে সত্যৰ জয় হ'ল আৰু অসত্য পলাই গ'ল

আৰু আশাই মৃতপ্ৰায় হৃদয়ত পুনৰ প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিলে

তেওঁৰ জৰিয়তে নৰ-নাৰীয়ে ঐশ্বৰিক কৃপা লাভ কৰিলে

একেলগে ঈশ্বৰৰ মহান সান্নিধ্য বিচাৰি পাবলৈ

মই সেই পাত্ৰটোক ঈৰ্ষা কৰোঁ যিয়ে তেওঁক পানীয় দিছিল

তেওঁৰ সেই চিন্তাবোৰক, যিয়ে আমাক জ্ঞান দিছিল

তেওঁৰ মনৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱা এটা চিন্তা হ'বলৈ

যিয়ে তেওঁক ইমান উদাৰ হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল

মোৰ বাবে এই পৃথিৱীৰ কোনো মূল্যই নাই

যদিহে মই মাথোঁ এটা ক্ষুদ্ৰ চিন্তা হ'ব পাৰিলোঁহেঁতেন

যুগ যুগ ধৰি তেওঁৰ পৰা ঈশ্বৰৰ ফালে প্ৰবাহিত হোৱা

যিদৰে ঐশ্বৰিক প্ৰত্যাদেশসমূহ ক্ৰমান্বয়ে নামি আহিছিল

মই সেইসকলৰ প্ৰতি দুখ কৰোঁ যিসকলে ইয়াক আচৰিত বুলি ভাবে

তেওঁৰ মুখেৰে এই কথা শুনিবলৈ যে ঈশ্বৰ এজন

অথবা তেওঁক ঈশ্বৰে মানৱজাতিৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছে

তেওঁলোকৰ আত্মাৰ তীক্ষ্ণতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ

অহংকাৰেই আমাক সেই দৃষ্টিৰ পৰা অন্ধ কৰি ৰাখে

যিয়ে সৎ লোকক তেওঁৰ জ্যোতি দৰ্শনত সহায় কৰে

তেওঁ আমাক সকলোকে ঈশ্বৰৰ সেৱক হ'বলৈ শিকাইছিল

আৰু তেওঁ হ'ব সেইজন যিয়ে মুক্তি প্ৰদান কৰিব

মানৱতাক পাপপূৰ্ণ অহংকাৰৰ অন্ধকাৰৰ পৰা

মুহাম্মদৰ লগত স্বয়ং ঈশ্বৰ সদায় বিৰাজমান

গতিকে আজিৰ এই দিনটোত আশীৰ্বাদ লওক আৰু গীত গাওক

কাৰণ আমাৰ বসন্তক উজলাই তুলিবলৈ তেওঁ জন্ম লৈছিল

লিলী ফুল আৰু জীৱনৰ নৱ-জাগৰণৰ সুবাসেৰে

পৃথিৱীত থকা তেওঁৰ সেই সেউজ গম্বুজৰ দৰে