হে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ যাৰ প্ৰাঙ্গণত আশীৰ্বাদ বিচাৰকসকলে আহে,

পদব্ৰজে আৰু বোঝা কঁকালৰ ওপৰত

হে তুমি যি চিহ্নৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰমাণ, যি উপলব্ধি কৰিব পাৰি,

আৰু আশীৰ্বাদৰ সৰ্বোচ্চ দান, যি লাভ কৰিব বিচাৰে

তুমি ৰাতি এক পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা আন এক পবিত্ৰ স্থানলৈ গলাহা,

যেন পূৰ্ণিমাৰ জোনে অন্ধকাৰ আকাশত গতি কৰে

সেই ৰাতি তুমি উঠিলা আৰু নিকটতাৰ স্থানত উপস্থিত হ’লা,

কেৱল দুটা ধনুকৰ দূৰত্বত, এক স্থান যি কেতিয়াও লাভ কৰা হোৱা নাই বা আশা কৰা হোৱা নাই

সেইদৰে সকলো নবী আৰু দূতসকলে তোমাক আগতীয়াই দিলে,

এজন মাষ্টাৰৰ আগতীয়াই দিয়া যি তেওঁৰ সেৱকসকলক

তুমি তেওঁলোকৰ সৈতে সাতটা স্বৰ্গ ভেদ কৰিলে,

আৰু তুমি আছিলা পতাকাবাহক – তেওঁলোকৰ শোভাযাত্ৰাৰ নেতা

যেতিয়া তুমি ক্ৰমান্বয়ে উচ্চতাক আৰু নিকটতাক বিচাৰকসকলৰ বাবে কোনো সৰ্বোচ্চ লক্ষ্য এৰি নাছিলা,

তুলনাত তোমাৰ স্থানবোৰ সকলো নিম্ন মনে হ’ল,

কাৰণ তোমাক সৰ্বোচ্চ শ্ৰেণীত ঘোষণা কৰা হ’ল – এককজন

যেন তুমি নিকটতাৰ এক নিখুঁত স্থান লাভ কৰিব পাৰা,

চকুৰ পৰা লুকাই থকা, আৰু সকলো সৃষ্টিৰ পৰা গোপন এক ৰহস্য লাভ কৰা

তুমি প্ৰতিটো গৌৰৱ লাভ কৰিলে যাৰ কোনো সমান নাই,

আৰু তুমি প্ৰতিটো স্থান একাকাৰ ভাৱে পাৰ হ’লা, আন সকলোৰ পৰা বহু দূৰ

সত্যেই উচ্চ তোমাক প্ৰদান কৰা স্থানৰ মাপ,

অধিগম্যতাতকৈ অধিক আশীৰ্বাদ তোমাক প্ৰদান কৰা

আমাৰ বাবে সুখবৰ, হে মুছলমানসকলৰ সমাবেশ,

কাৰণ সত্যেই আমাৰ এটা সহায় আৰু যত্নৰ স্তম্ভ আছে যি কেতিয়াও ধ্বংস নহ’ব

যেতিয়া আল্লাহে আমাক তেওঁক মান্য কৰিবলৈ মাতিলে,

সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দূতৰ দ্বাৰা, তেতিয়াৰে পৰা আমি সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জাতি হ’লো