ያ የተከለለው የውበትህ ብርሃን ከእኔ በራቀ ጊዜ እንዲህ አልኩ፤

ብርሃኑ ከእይታዬ ተሰውሮ በጠፋብኝ ጊዜ።

በአላህ ይሁንብኝ ሞትን የቀመስኩበት ሕመም አደቀቀኝ፤

በውስጡም እውነተኛውን ሞት ቀመስኩ።

ከምሬት ልቅሶ የተነሳ አይኖቼ ፈሰሱ፤

ልክ እንደ ምንጭ ውኃም ያለማቋረጥ ፈሰሱ።

ሽፋሽፍቶቼ በፈሰሰው እንባ ሁሉ አልረኩም፤

እስኪደርቁ ድረስ መፍሰሱን አላቆሙም።

ልቤ በፍቅር ተንከራተተ ናፍቆቴም እጅግ በረታ፤

ለመሆኑ ዳግም መገናኘታችን መቼ ይሆን?

ብርሃኑ ከአይኔ እይታ ተሰወረ፤

አንተ ውብ ጨረቃ ሆይ፥ እነዚህን አይኖች አፅናናቸው።